ගොර රකුසු අණ වින
සුනාමී නම් වෙස් ගෙන
වෙරළ තීරය බිළි ගෙනසුනාමී නම් වෙස් ගෙන
මසක් ගතවෙන දින
ලියමි මේ කවි පෙළ
කලෙක සිට බොහොම මුව ගොළු
අය්යණ්ඩියේ නුඹ ගැන.........
නාවාට සුනාමී
යුගෙන් පසු වෙහෙර දේවී
නම නැතිවාට සුනාමී
සුනාමී වන් විපත් බෝවී
මෙසිරිලක ගනඳුරට යාවී............
දුටුවිට දසුන බියකරු
ගාළු නගරයෙ මුහුද ගොඩගැලු
අන් හැම නමට පළමුව
නැගුණු නම මතකයට
නුඹෙ නම........
අය්යණ්ඩියේ කවි සිත
කවි පෙළකටත් වඩා මුදු වූ
රැකුණිදැයි මේ විපතින්
සෙවී තොරතුරු
නිතැතින්......
දැන සිටින වග යහතින්
බේරී සුනාමී විපතින්
නුඹද දරු කැළ නිදුකින්
විරාමයකට මසිත සතුටින්.......
එහෙත් සත්තයි මට නම්
පෑරී ඇතැයි කවිකම්
පෑව සිත්මල බෙහෙවින්
සිදුවූ දුකින් මේ වන්
සිරි බර රටට මනරම්......
මේ විපතටත් පෙර සිට
වන් විපතකින් කරපිට
පොඩි වී තැලී කවි සිත
අහෝ ගොළුවුණු කවිපද.......
දේශපාලන උදම් රළ
කළඹා රැකියා සිඳුකුස
අනේ අවතැන් කළ
අය්යණ්ඩිගේ කවි සිත......
කවියෙකුට මනරම්
මොන දුකද - තම සිතට නොතරම්
මිනිසුන් නොමැති මනු දම්
හට මෙහෙය කිසියම්.......
ගිනිදඬු අවැසි තැන
අතැතිව මියුරු කවි පද
පෙළහර පානු රිසියෙන
සටනට එළඹි සකි සඳ......
මහතුනේ පින්බර
ආධාර බෙදන පිරිවර
කවි සිතකට දුක් බර
මොනවාද දුන් සහන පොදිකර.......
ආධාර නම් බෝ මැයි....
ආණ්ඩුවත් අපේමැයි......
නිල් රතු පාට මුහුවී
මනුසත් පෙනුම බෝමැයි......
ඉතින් නිල් රතු මහතුනි
කවි පදට ලොබ මිතුරනි
දනට බර යතියනි
නිදුකින් සිටින කවියනි....
අද අවතැන්ව කවි නැති
ඒත් බෝ කවි කලල සිත ඇති
කවි සිත නගනු රිසියෙනි
කියව් කරනා මෙහෙය සකියනි......
